Wydolność beztlenowa i metabolizm nadczynności tarczycy

Beztlenowo występujące serca szczurów z doświadczalnie wywołaną nadczynnością tarczycy wykazywały przyspieszone pogorszenie czynności rozrusznika i sprawności komorowej. Zmniejszone beztlenowe działanie nadczynnych serc było związane ze zmniejszeniem poziomu trifosforanu adenozyny (ATP) i zmniejszoną szybkością beztlenowej glikolizy, co odzwierciedla zmniejszenie wytwarzania kwasu mlekowego podczas 30 minut perfuzji beztlenowej. Badania homogenatów całego serca wykazały hamowanie na etapie fosfogruktokinaz (PFK) szlaku glikolitycznego. Takie hamowanie nie zostało wykazane w cytozolu nadczynno-tarczycy. Postuluje się, że inhibitor PFK, który znajduje się głównie w frakcji cząstek stałych, prawdopodobnie odpowiada za zmniejszoną beztlenową glikolizę i działanie nadczynnego serca.

Czytaj więcej artykułów medycznych...