Regulacja aktywności enzymu glikolitycznego podczas przewlekłego niedotlenienia poprzez zmiany zawartości enzymu ograniczającego szybkość. Zastosowanie przeciwciał monoklonalnych do ilościowego oznaczania zmian zawartości kinazy pirogronianowej.

Monoklonalne przeciwciała przygotowano wobec kinazy pirogronianowej (PyKi, ATP: fosfotransferaza pirogronianowa, EC 2.7.1.40) i stosowano do ilościowego oznaczania zawartości PyKi w komórkach płuc L2 i fibroblastach WI-38 hodowanych w warunkach niedotlenienia i normotoksyczności. Po 96 h hodowli hipoksycznej aktywność PyKi była znacznie zwiększona w obu typach komórek (L2: normoksia [Po2 = 142 torr], 0,11 +/- 0,01 [SD], niedotlenienie [Po2 = 14 torr], 0,25 +/- 0,04 U / mikrogram DNA, P <0,01). Zawartość PyKi wzrosła proporcjonalnie w obu liniach komórkowych (L2: normoksia, 0,44 +/- 0,13, niedotlenienie, 0,94 +/- 0,13 mikrograma białka enzymu / mikrogram DNA). Specyficzna aktywność nie różniła się istotnie po 96 h (L2: normoksia, 261 +/- 11, niedotlenienie, 261 +/- 14 U / mg białka enzymu). Wyniki te wskazują, że regulacja glikolizy podczas przewlekłego niedotlenienia zachodzi na poziomie zawartości enzymu. Przewlekłe zmniejszanie poziomu O2 prowadzi albo do zwiększonej szybkości biosyntezy, albo do zmniejszonej szybkości biodegradacji PyKi, co powoduje zwiększoną pojemność glikolityczną. Przeciwciała monoklonalne zapewniają wysoce specyficzne, dogodne podejście do charcy- freryzacji enzymów, jak również ilościową ocenę zawartości enzymów komórkowych.

Czytaj więcej artykułów medycznych...