Regionalna dystrybucja kwaśnych mukopolisacharydów w nerce

Nerki od 20 psów zostały podzielone na komponenty korowe i rdzeniowe i przeanalizowane pod względem zawartości mukopolisacharydu kwaśnego. Siarczan heparytyny stanowił około 80% mukopolisacharydu kwasu korowego, 10% siarczanu chondroityny B, a 10% kwasu hialuronowego o niskiej masie cząsteczkowej. Tkanka rdzeniastego wykazywała 4- do 5-krotnie wyższe stężenie kwaśnego mukopolisacharydu niż tkanka korowa, a dominującym związkiem był umiarkowanie wysoko spolimeryzowany kwas hialuronowy. Podczas gdy w tym badaniu nie wykryto siarczanów chondroityny A i (lub) C, nie można było wykluczyć obecności niewielkich ilości tych substancji. Modelowy eksperyment wykazał, że kwas hialuronowy opóźnia dyfuzję sodu, prawdopodobnie ze względu na lepkie właściwości, a nie na jego elektroujemność.

Czytaj więcej artykułów medycznych...