Brak glikoproteiny P m-1a u myszy wpływa na rozmieszczenie w tkankach i farmakokinetykę deksametazonu, digoksyny i cyklosporyny A.

Wcześniej wykazaliśmy, że brak mysiej mdr1a (zwanej także mdr3) P-glikoproteiną u myszy "knockout" mdr1a (- / -) ma głęboki wpływ na rozmieszczenie w tkankach i eliminację winblastyny i iwermektyny, a zatem na toksyczność te związki. Pokazujemy tutaj, że mysio mdr1a i ludzka glikoproteina P MDR1 aktywnie transportują ivermectin, deksametazon, digoksynę i cyklosporynę A i, w mniejszym stopniu, morfinę przez spolaryzowaną warstwę komórek nabłonka nerki in vitro. Wstrzyknięcie tych radioznakowanych leków myszom mdr1a (- / -) i myszom typu dzikiego zaowocowało znacznie (20 do 50 razy) wyższymi poziomami radioaktywności w mózgu mdr1a (- / -) dla digoksyny i cyklosporyny A, z więcej umiarkowane działanie deksametazonu (2- do 3-krotnie) i morfiny (1,7-krotnie). Digoksyna i cyklosporyna A również były wolniej eliminowane z myszy mdr1a (- / -). Nasze odkrycia pokazują, że glikoproteina P może być głównym wyznacznikiem farmakologii szeregu medycznie ważnych leków innych niż czynniki przeciwnowotworowe, szczególnie w barierze krew-mózg. Wyniki te mogą wyjaśniać szereg interakcji farmakologicznych obserwowanych pomiędzy różnymi lekami u pacjentów.Obrazy

Czytaj więcej artykułów medycznych...