Badania interakcji wiązania wybranych podgrup receptorów po częściowym sieciowaniu kompleksów receptor-ligand z fotoaktywowanym heterobifunkcyjnym odczynnikiem.

Niektóre hormonalne i niehormonalne układy wiązania, takie jak model leukoaglutyniny-limfocytów, wykazują złożone oddziaływania receptor-ligand, które skutkują nieliniowymi wykresami Scatcharda. Takie poletka interpretuje się jako wskazujące albo homogenne ujemnie oddziałujące miejsca wiązania albo heterogenne miejsca o różnym i stałym powinowactwie. Oceniliśmy trafność tych interpretacji w naszym systemie przez skoniugowanie ligandu z fotoaktywowanym czynnikiem heterobifunkcyjnym i sieciowanie koniugatu z podzbiorem receptorów przed badaniem oddziaływań wiązania nie-usieciowanych miejsc. Koniugacja nie wpływa jakościowo ani ilościowo na właściwości wiązania ligandu. Sieciowanie było swoiste, wydajne i stabilne i nie miało wpływu na nieistotne receptory powierzchniowe. Sieciowanie jedynie 3% wszystkich receptorów spowodowało 50% zmniejszenie wiązania ligandów do miejsc o wysokim powinowactwie, zgodnie z obliczoną inaktywacją odpowiednio 85% i 2% miejsc o wysokim powinowactwie i niskim powinowactwie. Taka preferencyjna inaktywacja miejsc o wysokim powinowactwie w jednoznacznym wykazie heterogeniczności miejsc wiążących w tym układzie i pokazuje wyraźne odrzucenie homogenicznego modelu współpracy.

Czytaj więcej artykułów medycznych...